1.	bir moladır her zaman gökyüzüne bakmak tüm cinayetlerden yorulduğunuzda... her şeyden sıkılanlar için, ustalara saygı kuşağı nda, bir tuygut uyar şiiri... ikimiz birden sevinebiliriz, göğe bakalım şu kaçamak ışıklardan, şu şeker kamışlarından bebe dişlerinden, güneşlerden, yaban otlarından durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar şu aranıp duran korkak ellerimi tut bu evleri atla, bu evleri de, bunları da.... göğe bakalım falanca durağa şimdi geliriz, göğe bakalım inecek var deriz, otobüs durur ineriz bu karanlık böyle iyi, afferin tanrıya herkes uyusun, iyi oluyor hoşlanıyorum hırsızlar, polisler, açlar, toklar, uyusun herkes uyusun, bir seni uyutmam, bir de ben uyumam herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda beni bırak, göğe bakalım senin bu ellerinde ne var bilmiyorum, göğe bakalım tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum bu senin eski zaman gözlerin, yalnız gibi ağaçlar gibi sularım ısınsın diye bakıyorum, ısınıyor seni aldım, bu sunturlu yere getirdim sayısız penceren vardı, bir bir kapattım bana dönesin diye bir bir kapattım şimdi otobüs gelir, biner gideriz dönmeyeceğimiz bir yer beğen, başka türlüsü güç bir ellerin, bir ellerim yeter, belleyelim yetsin seni aldım, bana ayırdım, durma kendini hatırlat durma kendini hatırlat durma göğe bakalım...
	(ağzı bozuk aşk mektubu, 15.01.2008 21:37:58 ~ )

2.	bir lise seremonisinden kalma ses tonuyla kulakta yankılanacak şiirdir.
	(kewok, 15.01.2008 22:34:53 ~ )