|
1.
| maviliğini kaybetmiş bir gökyüzü rengini kokusunu kaybetmiş ve tüm acısını içine doldurmuş yağmurlarıyla bedenimi yıkayan hayat... yitirilmiş bir aşkın kalıntılarını taşıyor şimdi ruhum gecenin karanlığını şuursuzca soluyorken. ve aç bir eceliyetin kucağında uyuyor çocukluğum... gecede siyah - beyaz bir ölüm kalıntılarını taşıdığım aşkın yokluğunu bir hançer yapıp kalbime saplıyor gözbebeklerimden ruhumu çekiyor gecenin boşluğuna gözbebeklerim kanıyor avuçlarıma damlıyor ruhumun çığlıklarıyla... |