1.	bangladeş'te, özellikle bahar aylarında düzenlenen festivallerde karşılaşılabilecek, ülkeye ait bir tür şiir yazma sanatı. ülke nüfusunun büyük bir bölümünün müslüman olmasından ötürü, şiirler çoğu zaman islami göndermeler içerir. akrostişe benzer ancak ayırt edici özelliği aynı şiirin, aynı harf sırasıyla iki farklı kişi tarafından, beraberce yazılmasıdır. bir diğer önemli özelliği ise ilk şiiri yazanın, şiirine eşlik edecek ikinci kişiyi seçmesi ve bu seçme işinin duygusal bir tutarlılığa dayanmasıdır. yani şiire eşlik edecek ikinci kişinin seçilmesi, ilk şiiri yazanın diğerine karşı, muhabbet, sevgi, şefkat duyduğunun göstergesidir. tehiku'nun bir tür gönül alma, kırgınlığı ortadan kaldırma, iki kişi arasında güven tazeleme işlevini yerine getirdiği de söylenir. zaten bengalce'de "tehiku" kelimesi, "karın ağrısına iyi gelen" anlamına gelmektedir. şiir çoğu zaman doğaya ilişkin kimi çağrışımlar taşımasıyla, kısa ve özlü dizeler toplamı olan japon haiku'larına benzer. bir örnek vermek gerekirse: senden evla namümkün. senden başkasına ismim namahrem. bildim elinden narın tadını istemem meyvesini kimsenin. gör, özleminden kurudum, kırıldım. unutmam şakanı asla. aslı sensin muhabbetin. gayrısına ısınmak mekruhtur.
	(shevekofanarres, 14.05.2008 23:09:17 ~ )